به گزارش پایگاه خبری-تشکیلاتی بعثنا، فاطمه افرنگ، معاونت سیاست ورزی بسیج دانشجویی دانشگاه فرهنگیان فاطمه الزهرا تبریز در یادداشتی نوشت:

اخیرا نامه ای مبنی بر تامین معلمان مورد نیاز آموزش و پرورش از میان دانشجویان مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد سایر دانشگاه ها خدمت رئیس محترم جمهور ارسال شده است.

تاکید رهبر معظم انقلاب همواره به بحث اهمیت فرآیند تربیت معلم بوده است و ایشان بار ها ذکر کرده‌اند که این مهم باید از طریق دانشگاه های مربوطه یعنی فرهنگیان و شهید رجایی صورت گیرد. و در زمان هایی که موقعیت این دو دانشگاه رو به تضعیف شدن رفته بود ایشان صراحتا در مقابل تصمیمات اشتباه ایستاده‌اند.

همچنین در سند هفتم پیشرفت ملاحظه می‌شود که آموزش و پرورش موظف است با حرکت به سمت توسعه دانشگاه فرهنگیان و شهید رجایی، امکانات موجود را فراهم کند تا تماما نیرو های مورد نیاز خود را در بستر این دانشگاه ها و از طریق کنکور سراسری تامین نماید.

اما متاسفانه طی مصوباتی، پیشنهاداتی برای تغییر روش جذب معلم مورد نیاز آموزش و پرورش ارائه می‌شود. حال آنکه بیم آن می‌رود که این موضوعات در جهت نگاه هزینه ای به دانشگاه فرهنگیان مطرح شده است!

این تصمیم علاوه بر اینکه موجب تضعیف دانشگاه فرهنگیان و ادامه کم کاری ها در جهت توسعه زیر ساخت های دانشگاه، جذب نخبگان بعنوان هیئت علمی، افزایش کیفیت و امکانات آموزشی و رفاهی و… می‌شود، و ظلم آشکاری به افرادی است که مدت ها برای پذیرفته شدن در کنکور دانشگاه فرهنگیان تلاش می‌کنند، معایب دیگری نیز دارد که به چندی از این موارد اشاره می‌کنیم.

ابتدائا این نکته بسیار حیاتی است که تربیت معلم کاری مهم، زمان بر و تخصصی است و اصولا شکل گیری هویت معلمی مستلزم روندی تدریجی است و با این حال ما شاهد هستیم دانشگاه فرهنگیان با وجود زمان ۴ ساله ای که به جهت تربیت، دانشجو معلمان را تحت تعلیم قرار می‌دهد، با توجه به کمبود های موجود و عدم ظرفیت کافی، تحقق این هدف همچنان با چالش هایی مواجه است و در این میان با توجه به اینکه در پیشنهاد اخیری که مطرح شده قرار است فقط طی یک سال مهارت های معلمی به دانشجویان پذیرفته شده از سایر دانشگاه ها ارائه شود، تحقق این امر چیزی دور از انتظار است!

همچنین با توجه به شرط سنی موجود در نامه ارائه شده که حداکثر سن ۲۶ و ۲۸ سال را متذکر شده‌اند و حال آنکه سقف سنی ورود به دانشگاه فرهنگیان ۲۴ سال است و طی مکاتبات قبلی دلایل متعددی جهت رد مسئله افزایش سقف سنی این دانشگاه ارائه شده بود، شاهد هستیم که با اتخاذ این تصمیم عملا باب افزایش سن ورود به دانشگاه باز می‌شود و معضلات حاصل از این مسئله به مشکلات موجود اضافه خواهد شد.

مسئله دیگر معیار های بسیار سطحی است که بعنوان شرط شرکت در این طرح مطرح شده است؛ تراز ۷۵۰۰ در کنکور و معدل های زیر ۱۷ در دانشگاه! عملا یک راه بسیار آسان برای ورود به حرفه معلمی گشوده می‌شود!

به علاوه در این نامه اشاره شده است که این دانشجویان تا زمانی که واحد های مورد نیاز را در دانشگاه قبلی نگذرانده‌اند، به آنها حقوق پرداخت می‌شود!

آموزش و پرورش همواره دچار چالش های مالی در تامین هزینه های مورد نیاز دانشگاه فرهنگیان بوده است، در این میان پرداخت حقوق به این دانشجویانی که هنوز بطور کامل در حکم دانشجو معلم نیستند چه توجیهی می‌تواند داشته باشد؟ آیا منطقی نیست که به جای چنین عملکرد هایی به دنبال سرمایه گذاری بر بهبود وضعیت دانشگاه فرهنگیان صورت گیرد تا افراد بیشتری بتوانند از طریق کنکور سراسری جذب شوند و روند تربیت معلم را بطور متمرکز و هدفمند طی کنند؟

آینده کشور زمانی روشن خواهد بود که روی فرآیند آموزش و تربیت دانشجو معلمان بطور جدی تمرکز شود و این مسئله از طریق توسعه دانشگاه فرهنگیان قابل تحقق خواهد بود.

نگاهی که باید اصلاح شود این است که دانشگاه فرهنگیان هزینه اضافی بر دوش کشور نیست که به دنبال جایگزین های در ظاهر ارزان اما اشتباه و زیان بار برای آن باشیم، بلکه یک سرمایه گذاری برای تربیت نیروی انسانی کشور است.