بهگزارش پایگاه خبریتشکیلاتی بعثنا؛ زهراسادات سیدیمحبوب، معاونت سیاستورزی پایگاه بسیج دانشجویی دانشگاه فرهنگیان خراسان جنوبی در یادداشتی به موضوع بودجه آموزش و پرورش در سال ۱۴۰۴ پرداخته است. در ادامه متن کامل یادداشت را میخوانیم:
آموزش و پرورش به عنوان مهمترین نهاد در جمهوری اسلامی ایران برای اجرای اهداف آموزشی و تربیتی خود نیاز به بودجه دارد. بودجه ریزی در نظام آموزش و پرورش یکی از مهمترین چالش هایی است که این نهاد با آن دست و پنجه نرم میکند و طبعاً روی کیفیت و عدالت آموزشی اثر منفی جبرانناپذیری گذاشته است.
در زمانهای که مقام معظم رهبری روایت حضرت علیابنابیطالب علیه السلام را میفرمایند که (العلم سلطان علم قدرت است این نیاز قطعی ماست) و همچنین رقابت علمی بین سایر کشورها آغاز شده و برای رسیدن به پیشرفت های علمی کشورها بودجه قابل توجهی را اختصاص میدهند، فیالمثال آمریکا سهم ۱۳ تا ۱۵ درصد، نروژ سهم ۱۸ تا ۲۰ درصد، انگلیس سهم ۱۵ تا ۱۷ درصد، فنلاند سهم ۱۸ درصدی از بودجه عمومی دارد، آموزش و پرورش ایران رنج بسیاری از این کاهش تخصیص بودجه میبیند.
از سال ۱۴۰۱ تا الان شاهد کاهش بودجه برای مهمترین نهادی بودیم که هزینه کردن برای آن نه تنها هدر رفت سرمایه نیست بلکه عین سرمایهگذاری است. از طرفی طی بررسی های صورت گرفته همان درصد محدود هم هیچ وقت به طور کامل مصرف نمیشود.
در مسیر بودجه ریزی کشور اگر مشکلاتی هم از قبیل تامین منابع مالی وجود دارد باید این ناترازی و کمبود بودجه گریبان گیر تمامی سازمان ها و دستگاه ها باشد اما این در حالی است که بودجه برخی سازمان ها به طور تبعیض آمیزی افزایش داشته، در حالی که آموزش و پرورش همچنان دچار کاهش و کسری همیشگی است. بیماری کسری بودجه آموزش و پرورش اگر فیالفور درمان نشود عدالت و کیفیت آموزشی که نیاز فوری و ضروری همهی نقاط کشور به خصوص نیازی جدی مناطق محروم است محقق نخواهد شد.
آیا بودجه ۱۴۰۴ میتواند این نگرانی را برطرف کند که دانشآموز منطقه محروم برای جلوگیری از دیر رسیدن به کلاس با پای پیاده، نخواهد صبح بسیار زود زمستان بیدار بشود؟!
در آخر اینکه تحقق یافتن اهداف پنجگانه برنامه هفتم پیشرفت و اهداف تربیتی این وزارت مهم تنها درصورتی امکان پذیر است که وضع بودجه آموزش و پرورش بهتر شود. امید است که مسئولین با عنایت بیشتر، چالش هایی که به سبب این ناترازی به وجود آمده بود را بررسی نموده و از به وجود آمدن مجدد آن خودداری کنند.