به گزارش پایگاه خبری تشکیلاتی بعثنا، امیرحسین نریمانی، نویسنده بعثنا،  در یادداشتی نوشت:

بزنگاه‌ها یا لحظه های حساس زمان‌هایی است که کنش، تصمیمات و اقدامات ما به نوع قابل توجهی مشخص کننده مسیر و چگونگی پیشرفت آن موضوع مدنظر می باشد که در مقاطعی به نحو بسیار ملموس و عینی، رخ نمایی می کنند و در مقاطعی خود را چنان در عمق موضوعات دیگری پنهان می کنند که پس از سپری کردن سالها نیز دقیقا مشخص نمی شوند.
به دست آوردن و بهره برداری از بزنگاه‌ها یک موضوع تک بُعدی یا تک مسئله ای نیست بلکه جمیع مسائل دست به دست هم می دهند تا برای ما یک بزنگاه را ایجاد کنند و این ما هستیم که تعیین می کنیم چگونه با چه روشی و با چه نتیجه‌ای به آن پاسخ دهیم.
چنانچه اگر موشکافانه تر به آن توجه شود در بسیاری از مواقع بزنگاه را به خوبی درک و یافته ایم اما به دلیل روش نامناسب یا عدم توجه به ذو ابعاد بودن تصمیمات بهره منفی برایمان حاصل شده است.
با مقدمه فوق و به طور مشخص به موضوعی می پردازیم که امروز به مسئله ای مهم و بحرانی میان قشر دانشگاهی به خصوص اساتید محترم تبدیل شده است.
موضوع عدم کنش و همکاری جامعه مخاطب با فرایندهای مهم و سرنوشت ساز که می تواند مسیر و فرایند جدید و مطلوب تری را نسبت به گذشته پیش روی‌مان قرار دهد.
اخیرا یکی از اساتید دانشگاه فرهنگیان نسبت به موضوع سند تحول بنیادین مشارکت و همفکری دانشجویان و دیگر افراد را در راستای تعیین مسیر و چگونگی اجرای سند تحول بنیادین مطالبه کرده بودند که این مطالبه مشارکت و همفکری، بیانگر چند نکته قابل تحلیل بود.
از سوی دیگر بزنگاهی که در این همفکری نهفته بود و می‌بایست قبل از نکات تحلیلی به آن پرداخته شود.
اگر به طور واضح و دقیق فضای موجود را بخواهیم نوعی همفکری قلمداد کنیم به نظر می رسد جوانبی را مدنظر قرار نداده ایم و همین جوانب بوده است که باعث رها شدن بزنگاه ها،کنش های ضروری و همفکری ها بوده است.
از اولین و مهم‌ترین جوانب از حیث اهمیت جنبه عدم وجود کار تشکیلاتی و نقشه راه مشخص برای آن است.
بدان معنا که متاسفانه دانش آموزان در مدارس، موفق به حضور در یک تشکیلات نیستند و با پیچ و خم های کارتشکیلاتی آشنا نشده اند و با مبنای کار انفرادی به دانشگاه ورود پیدا می کنند.
در طول دوره تحصیلی دانشگاه نیز مجددا مبنای کار انفرادی و غیر تشکیلاتی در آنها عمدا و یا سهوا تقویت می شود و این مسئله نشئت گرفته و بیانگر یک سیستم آموزشی با دید محدود از مدرسه تا دانشگاه است.
در تشکیلات افراد مشترکا به دنبال اهدافی هستند و مبنا بر آنست که این اهداف از چنان قوت و غنایی برخوردار باشد که نه تنها مشکلات، بحران ها و دغدغه های آن تشکیلات بلکه دیگر افراد خارج از آن تشکیلات را هم رفع و برطرف کند.
به عنوان مثال یک تشکیلات با هدف آگاهی بخشی به جامعه مخاطب دانش آموزان در زمینه های سیاسی سعی در تولید محتوا و برگزاری برنامه‌های متنوع می کند.
در این مسیر و کار تشکیلاتی نه تنها خود افراد، بلکه بسیاری از افراد دیگری که حتی گزارش فعالیت های آنان را مطالعه می کنند به کیفیت و اثرگذاری این تشکل در آگاهی بخشی واقف می شوند و زمینه های بیشتری برای فعالیت ایجاد می شود.
غرض آنست اگر بزنگاهی وجود دارد یا اگر در هر مسئله ای روزنه ای امید برای اصلاح و از بین بردن نقاط ضعف مشخص می شود، می بایست از حد فاصل زمان های قبل پیش بینی شده باشد و تشکیلات و گروه هایی نسبت به چگونگی و روش های بهره برداری از این بزنگاه ها، فعالیت منسجم و دقیقی را دنبال کرده باشند.
همانطور که در مثال نیز اشاره شد زمینه پیوستن و همکاری افراد دیگر نیز به آن تشکل ایجاد می شود و لحظه به لحظه به قوت آن کار تشکیلاتی و تشکل اضافه می شود.
اما دارا بودن تشکل های فعال و آینده نگر، همانطور که مورد بحث قرار گرفت، نیازمند فضایی است که برای افراد فراهم شود و از مسائل کوچک تر شروع به فعالیت کنند تا به فعالیت و اثربخشی در حوزه های تخصصی تر و کلان نائل آیند.
دانشگاه فرهنگیان به طور عمده سهمی بسیار بالا در فراهم کردن این فضا با توجه به اهمیت مسائل مرتبط با جامعه و نظام تعلیم و تربیت را دارد.
چیزی که در عمل مشاهده می شود دانشجو معلمان آنطور که باید و شاید نه تنها به مسائل کلان نظام تعلیم و تربیت، بلکه در رابطه با مسائل درون دانشگاهی نیز کنش، فعالیت، کارگروهی و تشکیلاتی را دنبال نمی کنند و این به معنای فقدان آن نیست بلکه به معنای فقدان کنش وسیع و گسترده میان دانشجو معلمان است که متاثر از عدم سیاست گذاری دانشگاه فرهنگیان برای آموزش‌های تخصصی و تشکیل تشکل های مربوطه است.
بنابراین یکی از پاسخ ها به سوال چرایی عدم مشارکت و همفکری فعال، تخصصی و موثر جامعه دانشجومعلمان در موضوعات و بزنگاه های حساس نظام تعلیم و تربیت، فراهم نکردن فضای آموزش و فعالیت کارتشکیلاتی در دانشگاه فرهنگیان است که جنبه‌های دیگری نیز وجود دارند که پاسخ های دیگر به سوال فوق می‌باشند.