زهرامهری‌ثابت، معاونت رشد و کادرسازی بسیج دانشجویی دانشگاه فرهنگیان بنت الهدی صدر رشت در یادداشتی نوشت:

بدون تردید آینده این مرز و بوم به دست دانش آموزان این نسل ساخته خواهد شد. دانش آموزان، آینده سازان جامعه ما هستند. حال این سرمایه های عظیم به دست چه کسانی پرورش می یابند؟ بی شک معلمان نقش بسیاری در رشد و پرورش دانش آموزان دارند؛ پس باید در بکارگیری معلمان نهایت دقت را داشت.

حال آیا تصمیم افزایش سن ورودی های دانشگاه فرهنگیان به ۳۰ سال، موجب تسریع روند رشد و پیشرفت بچه های این خاک، این سرمایه های گران‌بها می‌شود؟

نباید به نظام آموزش و پرورش، به عنوان یک بنگاه کاریابی دیده شود و هدف،صرفا پر نمودن کلاس های درس باشد. جذب معلم به چه قیمت؟

در همین سالیان گذشته، سن ورودیان فرهنگیان از ۲۲ به ۲۴ تغییر کرد، اکنون که به ۳۰ سال برسد، در آینده ممکن است شاهد افزایش سن ورودیان فرهنگیان به ۴۰ سال هم باشیم. این چرخه ی افزایش سن، کِی به اتمام خواهد رسید؟

اینگونه پذیرش معلم، شاید موجب افزایش کمیت شود اما قطعا در ادامه، به کاهش کیفیت آموزشی منجر خواهد شد.

فرسودگی شغلی زود هنگام، کاهش انگیزه جوانان برای ورود به دانشگاه فرهنگیان، عملکردی مخالف سیاست جوان گرایی در مهمترین نهاد جامعه یعنی نهاد آموزش و پرورش، کاهش ارتباط بین دانش آموزان و معلمان، کاهش خلاقیت و نوآوری در آپ، صرف توجه به آموزش و کم توجهی بسیار به امر پرورش و تربیت، از معایبی است که با افزایش سن ورودیان فرهنگیان به۳۰ سال، تحقق پیدا خواهد کرد.

جوانانی که به دانشگاه فرهنگیان ورود می کنند،این فرصت برایشان وجود دارد که هویت خود را به نحو احسن و مطابق انتظارات انقلاب اسلامی در نظام آموزش و پرورش، شکل دهند؛ اما با افزایش سن، به انسان هایی که هویت شان در گذشته شکل گرفته، فقط آموزش هایی برای تدریس دروس به دانش آموزان داده می‌شود و ناگزیر به غفلت در امر تربیتی،منجر خواهد؛ یعنی توجه به آموزش و جداسازی پرورش از آموزش.