۱. در فضای گفتمانی امروز، اصطلاح «هیئت سکولار» را چگونه تعریف میکنید؟
در ابتدا باید به واژهی خود سکولار بپردازیم. سکولاریسم در حقیقت به چه معناست؟ آیا به معنای ضد دین و بی دینیست؟ آیا به معنای جدایی دین از سیاست است؟
سکولاریسم در لغت به معنای دنیایی گرایی نیست، ولی در معنای اصلی و کلی آن باید به این معنا توجه کنیم که تفکری است که حضور دین در ابعاد اجتماعی زندگی بشر را نفی می کند. یعنی تنها ناظر به سیاست نیست. بلکه این ابعاد اجتماعی میتواند سیاست، حکومت، تعلیم و تربیت، ورزش و… باشد. بنابراین در نهایت میتوانیم بگوییم که سکولاریسم یعنی طرد دین از ساحت حیات اجتماعی انسان.
حالا در اینجا ما با پدیدهای مواجه هستیم به نام هیئت سکولار. هیئت سکولار به محفلی گفته میشود که قالب و کارکرد فردی برایش ارجحیت دارد. به هویت و گفتمان اجتماعی نمیپردازد. در این هیئت که اعضای آن، حتما باورهای دینی هم دارند ولی فعالیت محفلی آنها، ورودی به عرصه اجتماع و سیاست ندارد. البته این نکته بسیار مهمی است که این مسئله ادعایی بیش نیست. چرا که در بزنگاههای مختلف سیاسی، در بحرانهای گوناگون اجتماعی جامعه اتفاقاً شاهد ورود جدی این دوستان به عرصه سیاست بودیم. لذا جمله اصلی این سوال را به این صورت عرض کنیم که ما اساسا هیئت سکولار نداریم. چرا نداریم؟
۱. از منظر خودشان. یعنی این افراد ادعا کردند که ما وارد عرصه سیاست نمیشویم ولی در حوادث مختلف وارد شدند و غالبا هم با دشمن همسو بودند و هستند.
۲. از منظر خود هیئت. اساساً هیئت امام حسین (ع) نمیتواند سکولار باشد. همانطور که امام شهید هم فرمودند. ما امام حسین (ع) سکولار نداریم. هرکس علاقهمند به امام حسین (ع) هست، یعنی علاقهمند به اسلام سیاسی است. یعنی علاقهمند به اسلام مبارزه و اسلام مقاومت است.
۲. در جنگ ترکیبی، دشمن چگونه از «هیئت سکولار» به عنوان یک بستز برای خنثیسازیِ انگیزه مقاومت در نسل جوان استفاده میکند؟
زمانی که نهضت تنباکو به پیروزی رسید، آقای مدرس به دیدار آقای آیت الله شیرازی رفتند و دیدند ایشون ایشان ناراحت و مغموم نشسته اند. آقای مدرس خطاب به آیت الله میفرمایند که ما پیروز شدیم. شما چرا ناراحتید؟ آقای شیرازی میفرمایند که امروز انگلستان و دشمنان اسلام، قدرت مرجعیت را فهمیدند. دریافتند که اگر مرجعیت شیعه به عرصههای اجتماعی و سیاسی وارد شود، می تواند دست به چه انقلابهای بزرگی بزند. مطمئن باشید از امروز به بعد نوک پیکان حملهی دشمنان مرجعیت است.
از آن موقع دقیقاً این اتفاق رخ داد و حملات مستقیم و غیرمستقیم، پنهان و آشکار دشمن به مرجعیت و مخصوصا مذهب شیعه را داشتیم.
دشمن تمام تلاشش را کرد، از ایجاد بهائیت و ایجاد بابیت در مذهب شیعه تا کشاندن جوان ها به سمت دیگر. اما دشمن نمس تواند همه مردم را به یک شکل مشغول کند. مخصوصا کسانی که احساسات مذهبی در نهادشان مستولی شده است. دشمن می تواند، هیئتی را ایجاد کند که انرژی و احساسی که جوان باید در راه مبارزه با ظالمان و مستکبران جهان به دست بگیرد را در هیئت خالی کند و وقتی که تخلیه شد، کاملا خنثی به فضای جامعه باز می گردد. جوانی که ساعتها در این محفل سینه زده ولی انحرافات جامعه برایش اهمیتی ندارد. این نقشه شوم دشمن، در انحراف بعضی از محافل شیعی است.
۳. اثر تربیتی هیئت ها در تحولات اخیر کشور را چه طور می دانید؟
«موثر، پیش برنده و تعیین کننده»
در فضای دانشجویی ما تشکلهای مختلفی داریم که برای ورود همه دانشجویان به آن تشکلها معذوریتهایی وجود دارد. به عنوان مثال شخصی معتقد است ولی برای ورود به بسیج بهانه و چالش هایی دارد. چه درست چه غلط. ولی تنها جایی که همه بدون گارد و بدون پیش داوری، وارد میشوند هیئت است که فرمود حُبّ الحسین یجمعنا.
به ویژه هیئت های دانشجویی و هیئت های دانش آموزی. باید در اینجا کار کرد. اگر هیئت صرفا محل روضه و اشک و سینه زنی باشد، اثر تربیتی آن محدود است اما وقتی که به یک زیست جمعی تبدیل شود، می تواند در شکل گیری هویت، اخلاق، مسئولیت پذیری، مشارکت اجتماعی و مخصوصا سیاسی موثر باشد.
فتنه سال ۸۸ توسط هیئتهای مذهبی جمع شد. زمانی که در عاشورای سال ۸۸ به امام حسین (ع) توهین شد. به هیئتها توهین شد. به روز عاشورا توهین شد. از سوی بانیان فتنه هم عکسالعملی دیده نشد. مردم از دل هیئتها و با همان لباس عزاداری وارد خیابان شدند و قائله را خواباندند. خلاصه کلام، مهم ترین اثر تربیتی یک هیئت تراز انقلاب اسلامی، هویت سازی و تمدنسازی بوده و باید باشد.