به گزارش پایگاه خبری تشکیلاتی بعثنا، نماینده‌ی بسیج دانشجویی دانشگاه فرهنگیان در مراسم گرامیداشت سالروز حضور رهبر شهید انقلاب در این دانشگاه، با استناد به آیات قرآن و فرامین آتی‌نگر حضرت آیت‌الله خامنه‌ای (ره)، نبرد فرهنگی را ادامه‌ی راه مقاومت در جبهه‌های نظامی دانست. محدثه خلیلی با هشدار نسبت به کاهش استانداردهای جذب معلم در شرایط بحران، اعلام کرد که دانشجو-معلمان گام دوم انقلاب، با اتکا به رهبری حجت‌الاسلام والمسلمین مجتبی خامنه‌ای، متعهد هستند که «تنگه‌ی هرمز فکری» نسل جوان را در برابر تهاجم فرهنگی حفظ کنند. متن نطق ایشان بدین شرح است:

خونِ مطهرِ خامنه‌ای، فریادِ مسئولیتِ محض

بسم الله الرحمن الرحیم

«الَّذینَ یُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ یَخْشَوْنَهُ وَ لا یَخْشَوْنَ أَحَداً إِلاَّ اللَّهَ وَ کَفى‏ بِاللَّهِ حَسیباً»
«همان کسانی که پیام‌های الهی را ابلاغ می‌کنند و از او می‌ترسند و از هیچ‌کس جز خدا بیم ندارند؛ و خدا برای حسابرسی (اعمال و گفتار ما) کافی است.» (احزاب ۳۹)

امروز، ما در جهانی تنفس می‌کنیم که بیش از هر زمان دیگری، مبهوتِ صدقِ گفتارِ آن پیرِ فرزانه‌ای است که «شهادتش»، بیش از حیاتش، وجدان‌های بیدار را به تلاطم انداخته است. اگر تا دیروز، فرامینِ «خامنه‌ایِ عزیز» برای ما حجت بود، امروز خونِ مطهرِ «خامنه‌ایِ شهید» برای ما «مسئولیتِ محض» و فریادی است که سکوت در برابر آن، عینِ خیانت است. اکنون بر تمام دنیا ثابت شده است که کلامِ او، فصل‌الخطاب بود و دغدغه‌اش، بنای یک «تمدن»؛ و قلبِ تپنده‌ی این تمدن، جایی جز «مدرسه» و «دانشگاه فرهنگیان» نبود. همان‌گونه که امروز صیانت از آب‌های نیلگونِ خلیج فارس و حراست از شاهرگِ حیاتیِ تنگه هرمز، نمادِ اقتدار و خطِ قرمزِ امنیتیِ ماست، معتقدیم سنگرِ تعلیم و تربیت نیز همان عقبه‌یِ استراتژیکی است که امنیتِ پایدارِ فردا را تضمین می‌کند. اگر دشمن در خلیجِ فارس با سدِ آهنینِ اراده‌ها روبروست، در میدانِ مدرسه نیز باید بداند که ما اجازه نخواهیم داد تنگه‌یِ هرمزِ فکریِ نسلِ جوان، به تسخیرِ بیگانگان درآید؛ چرا که ارزشِ این مرزهایِ اعتقادی، کمتر از وجب به وجبِ خاکِ این سرزمین نیست.

ردِ کاهش استانداردها به بهانه‌ی شرایط اضطراری

بزرگواران! نیک می‌دانیم که در نگاهِ بلندِ انقلابِ اسلامی، معلم تنها یک «آموزگارِ کتاب درسی» نیست؛ بلکه معمارِ هویتِ ملی و دیدبانِ بیدارِ مرزهایِ اعتقادی است. امروز که در شرایطِ خاصِ جنگی و بحران‌هایِ تحمیلی قرار داریم، بیش از هر زمانِ دیگری طنینِ کلامِ رهبرِ شهیدمان در گوشمان می‌پیچد که در نبردِ فرهنگی، نقشِ معلم را بی‌بدیل می‌خواندند. خاطرتان هست؟ اردیبهشتِ سال ۱۳۹۷؛ آن حضورِ تاریخی و پدرانه در پردیس نسیبه… آن روز ایشان آبرو و اعتبارِ خویش را به میان آوردند تا شخصاً از «هویت معلمی» و شأنِ «دانشگاه فرهنگیان» دفاع کنند؛ چرا که با دید گانی نافذ، جریانی را می‌دیدند که در پیِ تهی کردنِ این سنگر از درون بود.

آقایان! ما قدردانِ تمامِ مجاهدت‌ها و تلاش‌های شبانه‌روزی شما در این شرایط حساس هستیم. می‌دانیم که ایستادن در صف اولِ خدمت به نظامِ تعلیم و تربیت در این روزهای دشوار، چه بار سنگینی است. اما همین پای‌کار بودنِ شماست که به ما اجازه می‌دهد تا صادقانه و دلسوزانه، دغدغه‌هایی را مطرح کنیم که معتقدیم نادیده گرفتنشان، زحماتِ ارزشمندِ شما را نیز تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. ما معتقدیم در چنین شرایطِ بحرانی، راه‌حلِ مشکلاتِ آموزش و پرورش، نه در پسِ درهای بسته، بلکه در بهره‌مندی از ظرفیتِ عظیمِ نخبگان و فعالانِ تعلیم و تربیت نهفته است؛ چرا که در روزگاری که دشمن تمامِ توانِ خود را برای تسخیرِ سنگرهای فکریِ نسلِ جوان به کار بسته، معلم، فرمانده‌یِ اصلیِ خطِ مقدمِ این نبرد است.

هشدار به مصلحت‌اندیشی‌ها؛ معلم، فرمانده‌ی خط مقدم نبرد فرهنگی

ما نگرانِ شکافی هستیم که میانِ آن «آرمانِ بلندِ رهبرِ شهید» و «واقعیت‌هایِ لرزانِ فعلی» ایجاد شود. اگرچه می‌دانیم «تنوع‌بخشی به مسیرهای جذب» با هدفِ حلِ بحران صورت گرفته، اما با بالا بردنِ بی‌رویه‌ی سقفِ سنی و باز کردنِ بی‌ضابطه‌ی درهایِ این حرفه‌ی مقدس، شأنِ تخصصیِ معلمی را از یک «رسالتِ تمدنی» به یک «شغلِ جایگزین» تقلیل دهد. باید هوشیار بود که جبرانِ کمبودِ نیرویِ انسانی و تصمیم‌گیری‌هایِ کلان، نباید فدایِ فشارهایِ ناشی از شرایطِ جنگی و بحران شود. ما از تجربه‌یِ با شکوهِ دفاعِ مقدس و عرصه‌یِ نظامی آموخته‌ایم که اتفاقاً “شرایطِ جنگی”، فصلِ رویشِ دقیق‌ترین تدبیرها و خیره‌کننده‌ترین پیشرفت‌هاست. همان‌گونه که در اوجِ نبرد، پیشرفته‌ترین تجهیزات و استراتژی‌ها متولد می‌شوند، در نبردِ فرهنگیِ امروز نیز، بحران‌ها باید پله‌ای برای جهشِ کیفیِ دانشگاهِ فرهنگیان باشند، نه مجوزی برای عقب‌گرد.

ما به عنوانِ دیدبانانِ جوانِ این دانشگاه، دغدغه مند می‌پرسیم: آیا شأن و صلاحیتِ معلمی، کالایی است که در زمانه‌ی سختی‌ها از استانداردهایش کوتاه بیاییم؟ زمزمه‌های حذف یا تسهیلِ ارزیابی‌هایِ تخصصی به بهانه‌ی شرایطِ اضطراری، ما را نگران می‌کند؛ چرا که معتقدیم در دشوارترین شرایط نیز نباید اجازه داد کسی بدونِ سنجشِ دقیقِ «جوهره‌ی تربیتی» و «بصیرتِ سیاسی»، بر کرسیِ حساسِ هدایتِ نسل بنشیند. دانشگاه فرهنگیان برای آن رهبرِ فرزانه، یک “پروژه‌یِ بزرگِ تمدنی” بود. حضورِ شخصی و بی‌سابقه ایشان در صحنِ این دانشگاه، پیامی روشن به تاریخ داشت؛ ایشان با این اقدامِ نمادین ثابت کردند که اهمیتِ این کارخانه‌یِ انسان سازی با سرنوشتِ کلِ انقلاب گره خورده است و هیچ مصلحتی نباید ما را از استانداردها یِ این سنگرِ مقدس که ایشان برای تثبیتِ اعتبارش آبرو گذاشتند، عقب براند.

اینک ما دانشجو-معلمان، به عنوانِ جوانانِ گامِ دومِ انقلاب طبق فرمان آقای شهیدمان آماده‌ایم تا در کنارِ شما مسئولان، شانه به شانه‌ی هم، برای حلِ بحران‌ها تدبیر کنیم. مدیریتِ بحرانِ امروز نباید به بهایِ فرسودگیِ فردایِ تمدن تمام شود. شما که خود پیش‌قراولِ این مسیر هستید، انتظار داریم که در کنارِ حلِ مشکلاتِ موجود، دانشگاهِ فرهنگیان را همچنان به عنوانِ «مرکز اصلی ثقل تعلیم و تربیت» حفظ کنید، نه صرفاً مرکزی برای صدورِ مدرک.

بیعت با آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای؛ عهدِ دانشجو-معلمان برای آینده

و اما کلامِ آخر؛
دنیا بداند و بدخواهانِ این مرز و بوم بشنوند؛ اگرچه امروز داغِ آن «پدرِ مهربان»، خامنه‌ایِ شهید، بر جگرِ ماست، اما پرچمِ این تمدن‌سازیِ بزرگ، لحظه‌ای بر زمین نخواهد ماند. مکتبِ او به ما آموخت که «ما می‌توانیم» و وظیفه‌ی ما امروز در پیشگاهِ آن خونِ مطهر، تنها در یک واژه خلاصه می‌شود: «ایستادگیِ تمدن‌ساز». ما دانشجو-معلمان، در این سنگرِ مقدس، اعلام می‌داریم که با همان بصیرتِ علوی و غیرتِ حسینی، تحتِ فرماندهیِ خلفِ صالح و رهبرِ شجاعمان، «حضرت آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای» (مدظله‌العالی)، پیمانی دوباره می‌بندیم.

ای رهبرِ عزیز و مقتدر!
ما جَوانانِ گامِ دومِ انقلاب، با شما عهد می‌بندیم که «دانشگاه فرهنگیان» را به همان نقطه‌ی آرمانی که شهیدِ بزرگمان ترسیم کرده بود، برسانیم. ما اجازه نخواهیم داد مصلحت‌اندیشی‌هایِ حقیر، میراثِ ماندگارِ خامنه‌ایِ شهید را به بهایِ ناچیز بفروشد. ما ایستاده‌ایم؛ با قلم‌هایی که از خونِ شهدا رنگ می‌گیرد و با اراده‌هایی که در آتشِ بحران‌ها صیقل خورده است.

عشقِ ما به «رهبرِ شهید» در تبعیتِ محض از «رهبرِ مقتدرِ امروز» تجلی می‌یابد؛ و این راه را تا سپردنِ این پرچم به دستانِ منجیِ عالم (عج)، با صلابت ادامه خواهیم داد.

و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.