طرح پیشنهادی مبنی بر حذف سهم «ارزیابی تکمیلی» در جذب دانشجومعلمان، اقدامی است که نه تنها فاقد پشتوانه علمی و تربیتی است، بلکه با هویت مأموریتی این دانشگاه نیز در تضاد است.
به گزارش پایگاه خبری-تشکیلاتی بعثنا، حدیثه صفاری مسئول پایگاه بسیج دانشجویی دانشگاه فرهنگیان پردیس زینبیه، استان تهران در یادداشتی نوشت:
دانشگاه فرهنگیان، _گلوگاه استراتژیک_ ورود نیروهای متعهد به بدنه آموزش و پرورش و مأموریت اصلی تربیت نسل آینده ایران است. هرگونه تصمیمگیری که منجر به تضعیف فرآیند ورود به این دانشگاه شود، در واقع منجر به تضعیف ستون فقرات نظام تعلیم و تربیت کشور خواهد شد. در این راستا، طرح پیشنهادی مبنی بر حذف سهم «ارزیابی تکمیلی» در جذب دانشجومعلمان، اقدامی است که نه تنها فاقد پشتوانه علمی و تربیتی است، بلکه با هویت مأموریتی این دانشگاه نیز در تضاد است.
سند تحول آموزش و پرورش، به عنوان یکی از اصلیترین اسناد راهبردی، در زیرنظامهای خود به صراحت بر لزوم وجود «نظام ارزیابی صلاحیت معلمان» تأکید دارد. این ارزیابی نباید تنها به دانش تخصصی محدود شود، بلکه باید شامل شایستگیهای اخلاقی، اعتقادی، انقلابی، حرفهای و ارزشی را در بر بگیرد. طرح حذف ارزیابی تکمیلی، در واقع نقض آشکار راهکارهای برنامه عملیاتی سند تحول در حوزه تأمین منابع انسانی و تربیت معلم است. این طرح با حذف ابزارهای سنجش صلاحیت معلم، صرفاً به دنبال تربیت تکنسینهای آموزشی است، در حالی که این با رسالت، نقش و هویت معلمی در تضاد است.
در سند سیاستهای کلی تحول در نظام آموزش و پروش که توسط رهبر شهید انقلاب ابلاغ شد، بر ضرورت «بازنگری در شیوههای جذب، تربیت، نگهداشت و بهکارگیری بهینه نیروی انسانی» تأکید شده است. از منظر این سیاستها، هدف نهایی، بسترسازی برای جذب معلمان کارآمدی است که پس از گذراندن دورههای مهارتی، دارای شایستگیهای آموزشی، تربیتی و اخلاقی باشند. حذف ارزیابی تکمیلی، این زنجیره منطقی (جذبِ مبتنی بر شایستگیهای چندگانه) را گسسته و مسیر جذب نیروی متعهد و کارآمد را مسدود میکند.
هویت دانشگاه فرهنگیان در «پرورش هویت معلم» نهفته است. مطرح کردن مصوبات متعدد و تغییرات ناگهانی که بدون پشتوانه تخصصی با مشورت صاحب نظران حوزه تعلیموتربیت صورت میپذیرد؛ نشاندهنده رویکردی است که به جای تقویت کیفیت بخشی، به دنبال تضعیف دانشگاه فرهنگیان است. حذف بخش مهمی مثل مصاحبه عمومی و حرفهای معلمان که قرار است صلاحیت آنها را قبل از ورود به دانشگاه بسنجد، یعنی بیتوجهی به رویکرد تربیتی، پرورشی و آموزشی معلم که جامعه و نسل آینده به آن نیاز خواهد داشت!
تضعیف فرآیند انتخاب و ورود به دانشگاه فرهنگیان، به معنای کاهش کیفیت ورودیها و در نتیجه، کاهش سطح کیفی آموزش و پرورش در سالهای آتی خواهد بود. تضعیف این گلوگاه، در نهایت به تضعیف کل منظومه تعلیم و تربیت انقلاب اسلامی منجر میشود. مسئولان سیاستگذاری باید به جای اتخاذ تصمیمات بیریشه که با اسناد بالادستی در تضاد است، بر ارتقای کیفی، کمی و تقویت ابزارهای سنجشِ شایستگیهای اخلاقی و حرفهای تمرکز کنند تا تضمین شود که نسل آینده، تحت هدایت معلمانی متعهد، کارآمد و انقلابی رشد خواهد کرد.
اردیبهشت ۲۸, ۱۴۰۵
اردیبهشت ۲۴, ۱۴۰۵
