به گزارش پایگاه خبری تشکیلاتی بعثنا، امیرحسین کاظمی؛ مسئول بسیج دانشجویی دانشگاه فرهنگیان همدان در مصاحبه ای با خبرنگار بعثنا به تحلیل ابعاد ترور مقامات در جنگ تحمیلی جدید علیه ایران پرداخت.

سؤال: در ابتدا اگر ممکن است درباره شرایط فعلی و مسئله ترور شخصیت‌های سیاسی و نظامی توضیح بفرمایید.

با درود و احترام فراوان بر شهدای عزیز و سرداران و فرماندهان شهیدِ شجاع و دلیر ایران سربلند، علی الخصوص پیشوا و امام امت، حضرت امام خامنه ای (رضوان الله علیه) در سال جدید آرزوی نصرت و توفیق الهی از حضرت حق تبارک و تعالی داریم.

در ایام اخیر و با شرایطی که جنگ تحمیلی فعلی درحال پیش رفتن است، یکی از رویکردهایی که دشمنان ایران، به صورتی جدی تر و متمرکز درحال دنبال کردن بوده، شهادت شخصیت های نظامی و سیاسی به وسیله حذف و ترور است. برای شناخت و پیگیری آگاهانه تر جنگ فعلی، ضروری است تا ابعاد مختلف، اهداف و مختصات این روش دشمن به صورت دقیقتر تحلیل و تفسیر شود.

سؤال: پیش از بررسی مصادیق، ماهیت ترور را چگونه می‌توان تحلیل کرد؟

پیش از هرچیز بنظر می‌رسد لازم است مجدداً ماهیت ترور را به صورت ذاتی تأکید و یادآوری کرد. ترور شخصیت های طرف مقابل، ابداً نشان از برتری جنگی یا تجهیزات نظامی قوی تر نیست. تا سال های گذشته، اقدام به ترور مقامات کشوری که با قانون اساسی و براساس یک بروکراسی پذیرفته شده توسط مردم مسئولیت گرفته اند، اقدامی بیشرمانه، بزدلانه و ناشی از وحشت از آن کشور لقب می‌گرفت. حتی با بررسی نمونه های مشابه رخ داده شده در طول تاریخ، معمولاً شاهد آن هستیم که با وجود انجام این عمل، با کتمان و تکذیب دروغین از سمت تصمیم گیران آن همراه میشد، که همین نوع مواجهه، نشان از محکوم بودن آن در نزد جوامع بین الملل و حتی خود طرف های درگیر بوده است.

سؤال: در این میان نقش عملیات رسانه‌ای و تبلیغاتی دشمن را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

رژیم به واقع تروریستی صهیونی علاوه بر ارتکاب چنین جنایاتی، سعی دارد با استفاده از پروپاگاندایی پر سر و صدا، مفاهیم را تغییر داده و به صورت معکوس جلوه دهد. خروجی مدنظر آنان از این فرایند، از سویی تحقیر و تضعیف قربانی یا سیستم به دلیل آنچه «ناتوانی از حفظ جان» خوانده میشود است و از سوی دیگر القای خبرگی و مهارت در به سرانجام رساندن این عملیات حقیرانه.

این یعنی بجای آنکه این رژیم منفور مورد مواخذه افکار عمومی قرار گیرد، آنرا کاملا از این فضا منحرف کرده و به سمت دیگری هدایت و سوق دهد. تا جایی که شبکه های مزدور خارج نشین نیز از همین خطوط پیروی کرده و توانایی رژیم غاصب اسرائیل در هدف قرار دادن دبیر شهید شعام را افتخار و دستاوردی برای آنان میداند.

سؤال: برخی این ترورها را نشان‌دهنده برتری اطلاعاتی دشمن می‌دانند؛ پاسخ شما چیست؟

در برداشت مبتنی بر حقیقت، اولین نکته اساسی، توجه به محل شهادت ترور های اخیر است. از ابتدای آغاز سلسله اقدامات تروریستی که منجر به شهادت رساندن فرماندهان، سیاستمداران و دانشمندان کشورمان چه در دفاع ۱۲ روزه و چه در جریان جنگ فعلی رخ داده است، برخلاف منش سران ارشد اسرائیلی، هیچ یک از آنان نه تنها در پناهگاه ها یا زیرزمین های منفی چند طبقه و پروتکل های فوق‌العاده نبوده اند! بلکه در خانه شخصی یا دفتر کاری خود حضور داشته اند که نشانی آن به هیچ عنوان ناشناخته نیست.

توجه به همین مسئله نشانگر آن است که اصابت موفق رژیم در هدف قرار دادن مسئولین نظام جمهوری اسلامی ایران با در اختیار داشتن سیستم اطلاعات سری پیچیده یا اعجاب انگیز و یک پیروزی استراتژیک نیست. در مقام مقایسه نیز، محل سکونت یا کاری رهبران یا سران کشور های دیگر نیز بر کسی پوشیده نیست. پس اساساً ترور شدن آنها هم امری غیرممکن و آنچنان دشوار بنظر نمیرسد اما آنچه علت بازدارندگی است که موجب میشود رقیبان از آن خودداری کنند، دو عامل است: اولاً مسلماً به اندازه رژیم اشغالگر قدس، خوی وقیح و تروریستی ندارند و مهم تر از آن، هراس از هزینه سنگین و عواقبی است که پس از آن رقیب بر آنان وارد خواهد کرد. بنابراین یکی از مهم ترین دلایل مطالبه ملی برای وارد کردن ضرباتی کوبنده تر و ادامه نبرد تا تسلیم کامل دشمن و اخراج مطلق آمریکا از منطقه و زیرپا قراردادن اسرائیل توسط مردم دقیقاً همین است.

سؤال: برخی معتقدند مسئولان باید برای حفظ جان خود به شکل شدیدتری از نظر امنیتی محافظت شوند؛ آیا این راهکار عملی است؟

انتظار داشتن اینکه شخصیت های کشوری برای حفظ جان همواره خود را مخفی و به شدیدترین صورت امنیتی زندگی کنند نیز محال و ناممکن است.
رژیم صهیونی در تازه ترین اقدامات جسورانه خود از مجاز بودن ترور تمامی شخصیت های نظامی و سیاسی کشور صحبت میکند، پس اگر بنا باشد همه مسئولین کشور از هراس هدف قرار گرفتن، مخفی شوند و در دسترس نباشند، امورات کشور دقیقا به چه شکل و به دست چه کسانی قرار است پیش برود؟! چه کسی این مسئولیت ها را بر عهده خواهد گرفت؟!

سخنگوی سپاه پاسداران که دقیقاً نقش و وظیفه حضور در بین رسانه ها، تبیین گری و توضیح مختصات جنگ را دارد، نمی‌تواند از ترس ترور خودش را مخفی یا پنهان کند. مسلماً راه حل مقابله، اتخاذ چنین روشی نیست.

سؤال: در چنین شرایطی راهبرد مناسب برای مواجهه با این اقدامات چیست؟

دشمن نباید تصور کند که میتواند مهره های نظام جمهوری اسلامی را کنار بزند و پس از تحمل ضرباتی هرچند مهلک به سادگی از آن خلاصی یابد.

این نوع مقابله و برخورد با تروریست های استعمارگر صرفاً دست درازی آنان را شدت میبخشد و تمامیت ارضی، اقتدار و امنیت کشور را برای همیشه به سخره میگیرد. از این رو، نپذیرفتن آتش بس های فریبنده و رزمایش و نبرد تمام عیار برعلیه مواضع دشمن آمریکایی و رژیم، ضرورتی منطقی، راهبردی و تاکتیکی دارد و نه فقط احساسی.

طبعاً تلاش های شبانه روزی و بی وقفه عده ای از مزدوران داخلی برای خلق واژگان تازه و زمینه سازی برای آتش بس با هدف فرصت تنفس به حریف برای هجوم ویرانگر بعدی، فتنه بزرگی است که میبایست با روشنگری و کنش فعال عموم جامعه، دوستداران انقلاب و کشور و به ویژه دانشگاهیان برملا و رسوا شود.

سؤال: اقدام اخیر آمریکا درباره اعلام جایزه برای ارائه اطلاعات را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

فراخوان اعطای جایزه ده میلیون دلاری از جانب خود ایالات متحده آمریکا برای ارسال اطلاعات در رابطه با شهید علی لاریجانی که منجر به واکنش شهادت طلبانه خود ایشان هم شد، جزو برجسته ترین مواردی بود که ثابت کرد امریکایی ها نیز بدون حفظ ظاهر مستقیماً درحال الگوبرداری از سیاست های پلیدانه رژیم کودک کش و زیر پا گذاشتن اخلاق و چارچوب جنگ هستند. بکارگیری این تاکتیک برای ایالات متحده آمریکا که مدعی است ارتش اول دنیاست چیزی جز سرافکندگی ندارد.

سؤال: برخی معتقدند حذف چهره‌های برجسته می‌تواند به تضعیف ساختار سیاسی ایران منجر شود؛ آیا چنین تحلیلی درست است؟

برای پاسخ به این پرسش کافی است نسبت به سیستم حکمرانی و نحوه مدیریت دستگاه های مختلف در ایران آگاهی داشته باشید. جمهوری اسلامی ایران متشکل از نهاد ها و مجامع مختلف و متعدد تصمیم گیر و تصمیم ساز است که اصولاً میتوان گفت هیچ کدام نسبت به دیگری مزیت و برتری مطلق ندارند. و از این مهم تر آنکه تمامی این نهاد ها، ماهیت شورایی دارند و متکی به یک نفر نیستند. مجلس خبرگان رهبری، شورای نگهبان، مجمع تشخیص مصلحت، شعام و… در کنار دستگاه های مختلف دولتی، مجلس و قوه قضائیه همگی در اداره امور کشور تأثیر گذار و مشارکت دارند و این فرضیه که نبض اداره و راهبری کشور به عهده یک یا چند مقام باشد و با حذف او کشور دچار بحران شود قویاً مردود است. درنظر بگیرید که تمام مسئولینی که احتمال به شهادت رساندن آنها توسط دشمن وجود دارد نیز، از قبل آمادگی چنین سناریویی را داشته و جانشینان خود را حتی بعضاً تا هفت رده معین و معرفی کرده اند، لذا اطمینان وجود دارد که حتی ایالات متحده و اسرائیل نیز کاملاً به این قضیه مشرف است که با کنار زدن آنان قادر به فروپاشی یا سقوط نظام سیاسی ایران نخواهد بود.

سؤال: با این حال چرا دشمن همچنان چنین اقداماتی را دنبال می‌کند؟

آنچه که موجب میشود همچنان دستور به این کار بدهند، درکنار اشتباه محاسباتی، ایجاد بار روانی و احساس خلأ چهره ها و صورت نظام است. این به این معناست که افرادی را مورد هدف قرار بدهد که بعنوان نمایندگان و چهره های شناخته شده جمهوری اسلامی از آنان یاد میشود. چهره هایی که دهه ها در رأس حضور داشته و مردم آنان را بعنوان سران ارشد میشناسند. پس نبود آنان میتواند احساس دروغین و کاذب (به تعبیر آنان) سقوط را تلقی کند. البته مردم هوشیاری و درک میدانی و سیاسی فراتر از این دارند و حضور گسترده تر و پرشورتر در اجتماعات پس از شهادت دکتر علی لاریجانی، سردار شهید سلیمانی و وزیر گمنام و شجاع اطلاعات که پس از این حماقت های آنان رخ داد، خط بطلانی آشکار بر این آرزوی واهی بود. اکنون ایدئولوژی جمهوری اسلامی ایران و مقاومت شکوهمندانه تر از هر زمان دیگر و حتی روز های آغازین انقلاب درحال خودنمایی در سطح جهان است و با این پشتوانه عظیم مردمی در سایه اطلاف و نصرت الهی هیچ قدرتی قادر بر تسلط بر این مرز و بوم و تحقق نقشه های شوم خود نخواهد بود.